انقباض طولانی و قوی یک عضله منجر به خستگی می شود که ناشی از عدم قدرت روند انقباضی و متابولیک فیبرهای عضلانی است. ولی در این حالت هم همچنان اعصاب به کار خود ادامه می دهند. قطع جریان خون عضله ای که در حال انقباض است به دلیل نرسیدن مواد غذایی، ظرف مدت یک دقیقه یا بیشتر منجر به خستگی عضلانی تقریباً کامل می شود.
بدن انسان به انواع متفاوتی از حرکت نیازمند است که بعضی از آنها به قدرت زیاد نیاز دارند و برخی به قدرت کم. اگر ما عضلات خود را تقویت نکنیم بافت چربی و بافت همبند جای فیبرهای عضلانی را می گیرند، قابلیت انعطاف حرکت در آنها کم شده و در حدود نصف حالت طبیعی کاهش می یابد و گاهی کار روزمره و اصلی خود را نیز نمی توانند انجام دهند وتنها توان انقباضات بسیار ضعیف را خواهند داشت، مانند زمانی که قسمتی از بدن را گچ می گیریم. معمولاً تا چندین هفته پس از باز کردن گچ باید عضلات این قسمت را تحت کشش قرار دهیم تا تحرک کامل آنها مجدداً باز گردد. هر گاه عضله ای برای مدتی مورد استفاده قرار نگیرد و یا فقط برای انقباضات بسیار ضعیف به کار رود (حتی برای مدت یک یا دو ماه)، می تواند اندازه عضله را به نصف حالت طبیعی برساند. عکس این عمل هم صورت می گیرد، یعنی فعالیت شدید و قوی عضلات موجب بزرگ شدن عضله می شود، در نتیجه قدرت محرکه ی عضله و مکانیسم های تغذیه ای برای حفظ این نیرو زیاد می شود. اگر فعالیت عضلانی ضعیف یا نادرست باشد، حتا اگر مدت طولانی آن را ادامه ندهیم، فیبرهای عضلانی و حتی اعصاب مربوط به آنها نیز کوتاه می شوند ودیگر نمی توانند درست عمل کنند. برای رسیدن به قدرت عضلانی باید تمرین های مقاومتی یا ایزومتریک را پیش از تمرین های روزانه انجام داد تا قدرت تحمل عضله زیاد شود، چرا که اگر عضلات روزانه تحت کشش قرار نگیرند، ممکن است اینقدر کوتاه شوند که منجر به وضعیت های فوق العاده ناهنجار در قسمت های مختلف بدن شوند. به واسطه ی حساسیت در حرکت و نوع انعطاف پذیری در دست های نوازندگان و همچنین به واسطه ی استفاده ی طولانی و مداوم از این عضو، تمرین هایی از این دست برای نوازندگان بسیار ضروری است که پس از شناخت ساختار دست، در مبحث تمرینات به این گروه از حرکات خواهیم پرداخت.
(ازکتاب بهداشت نوازنده) صفحات 178-179
نویسندگان: انسیه تبریزی و محمد عبدلی